Willem-Jan, 21 May 2007 11:53 hours
Grootfontein, Namibia Tussendoor verslag Hallo,
Terwijl ik eigenlijk een verslag zou moeten schrijven over mijn tocht door de Fish River Canyon, de invallende koude in dit land en andere zaken die mij hier bezig houden. Houd ik jullie eerst nog even bezig nmet iets wat een paar weken geleden actueel was; mijn tocht langs de scholen met de gedoneerde goederen van het Newman College. Ik kon dit niet eerdere 'publiceren', omdat ik moest wachten tot het Newman dit verslag per post had ontvangen. Over post gesproken. Alle drie de genoemde adressen in mijn laatste blogstukje zijn succesvol gebruikt voor het versturen van post vanuit Nederland en Spanje. Heel erg lekker om een echte brief te lezen, een echte kaart en zelfs een schrijfboekje te ontvangen en te lezen. Thanks, en kom maar op met meer!
--------------------------------------------
Hier mijn Newman verhaal:
Hallo leerlingen en collega’s van het Newman,
Met dit verslag wil ik proberen jullie een indruk te geven van de week van 26 tot 30 maart waarin ik de Bushmen-scholen ben langs gegaan om de spullen af te geven die ik kon kopen van jullie inzamelingsgeld. Per dag ga ik proberen jullie een paar zaken te vertellen waarvan ik denk dat ze de moeite waard zijn. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen en te zien waar jullie opbrengsten terecht zijn gekomen. En hoe dit in zijn werk is gegaan. Het verslag samen met de foto’s zal jullie duidelijk maken, hoe anders het basisonderwijs in Namibië is.
Groeten,
WillemJan Trommelen,
Grootfontein, Namibië.
Maandag, 26 maart 2007
Bezochte scholen: Rooidaghek PS (Primary School), Grashoek PS, M’Kata PS
Afgelegde afstand: ± 375 km
Reisduur: 7½ uur
Eindbestemming: Tsumkwe
Bijzonderheden:
Vanochtend om 5 uur ging de wekker en om 6 uur stonden mijn spullen klaar voor vertrek. Alles bij elkaar genoeg om een bestelbusje te vullen. Toen Tomas the Driver kwam, ‘uiteraard’ een half uur later dan afgesproken, bleek de wagen al vol te zitten en bleken er ook nog eens 3 vrouwen en 3 kinderen mee te rijden. Alle goed werd eruit gehaald en alles werd opnieuw in- en opgeladen. Met een stampvolle laadbak inclusief 2 vrouwen en 3 kinderen, 3 mensen op de voorbank, spullen hoog opgetast op het dak en een vol aanhangwagentje gingen we op weg. Op weg naar de tweede school reden we bijna vol op een na een bocht ‘geparkeerde’ ezel. Tomas wist hem nog net te ontwijken, voordat we een echte kop-staart aanrijding hadden. Een poosje later zagen we een boomslang die zichzelf met een zwiepende beweging van de weg slingerde. Een mede-slang was minder atletisch en snel en eindigde jammer genoeg in het profiel van onze banden, ben ik bang. Of het sprintende steenbokje, een echte Bambi-look-alike, het gered heeft weet ik niet, ik denk het wel. Maar ik heb nog nooit een hertje zo dichtbij en zo hard voorbij zien rennen. De drie scholen hebben we uiteindelijk alle drie bereikt en de spullen zijn met blije gezichten in ontvangst genomen. Sommigen hadden ook meteen al een nieuw lijstje met verzoeken aan “Master Willem”. J
Dinsdag, 27 maart 2007
Bezochte scholen: Nhoma PS, Den/hui PS
Afgelegde afstand: ± 220 km
Reisduur: 4½ uur
Eindbestemming: Tsumkwe
Bijzonderheden:
Deze dag was een easy dag. Het was heel leuk om te zien hoe blij de leraren waren met de spullen. Op de Den/hui PS waren de leraren extra blij, omdat ze ook nog sportsshirts hadden gekregen. Deze voormalige leger-polo’s waren door een ex-collega van mij gedoneerd. Voor de kinderen waren ze vaak wel een beetje aan de ruime kant, maar daar doen ze in de bush niet zo moeilijk over. Bij de Nhoma PS was de belangstelling van de community heel groot overal kwamen de mensen vandaan om naar die lange witte te komen kijken. Maar ze keken vriendelijk en tevreden toen ze de spullen voor de school zagen. De onderwijzer echter vertrouwde al de aandacht helemaal niet en liet geen van zijn nieuwe spullen achter in de schooltent. Ter beveiliging nam hij alles mee naar zijn huis. Ik hoop alleen dat hij het niet ‘te veilig wegstopt’, zodat de kinderen in de klas er niets meer van te zien krijgen. Maar dat zal Mr. Cwi, de San-leraar die me vergezelde en de scholen geregeld bezoekt als acting principal wel in de gaten houden. En ikzelf natuurlijk ook, als ik weer in de gelegenheid ben.
Woensdag, 28 maart 2007
Bezochte scholen: Baraka PS, //Auru PS
Afgelegde afstand: ± 150 km
Reisduur: 4 uur
Eindbestemming: Tsumkwe
Bijzonderheden:
We konden vandaag niet vroeg vertrekken, omdat er een delegatie uit Windhoek op komst zou zijn die een kopieermachine wilde doneren. Mr. Cwi moest deze mensen ontvangen. Iets voor 10 uur kreeg hij een telefoontje; ze waren de vorige dag toch niet vertrokken en zouden later in de week wel komen… Zo gaat dat hier, en je moet er maar gewoon om lachen, want anders word je hier vroeg oud. Daarbij lijkt zo’n machine een mooi geschenk, maar dat is het niet echt. Als het papier en de inkt op zijn, is er meestal geen geld voor nieuw papier en inkt. Hetzelfde geldt als het ding stuk gaat. De monteur moet dan van 300 km, of meer, komen om hem te repareren. En daar is vaak ook geen geld voor. Zo zie je hier in het land veel gedoneerde machines en gebouwen die kort gebruikt zijn, maar vervolgens aan hun lot zijn overgelaten. Maar goed. Daarna zijn we maar gauw naar de scholen gereden en hebben daar veel leuke foto’s kunnen maken. De dreigende wolken boven de lucht van //Auru, maakten ons wel een beetje bezorgd, want terugrijden in dit gebied door de regen, is als autorijden op een gletsjer; pieslink. Maar het bleef bij dreigen. Behalve onze schoolspullen moesten we ook een nieuwe papkookpot komen brengen. De mensen wilden niet meer uit de oude pot (niet die van de foto) eten. En wel om een lugubere reden. Een aantal dagen geleden had men namelijk pap gekookt in die pot. En terwijl de pap stond door te koken kwam er een hongerige, nieuwsgierige hond langs. De hond wilde van de pap eten en kwam daarbij in de pot terecht. Een poosje later vond de kokkin de hond, gekookt, in de pot. Dit zielig verhaal geeft ons spreekwoord toch een andere lading hè? Daarna wilden de kinderen dus geen pap meer uit die pot en daarom brachten we hen een nieuwe pot.
Donderdag, 29 maart 2007
Bezochte scholen: Otchaq/xai PS, /Xa/oba PS
Afgelegde afstand: ± 120 km
Reisduur: 5 uur
Eindbestemming: Tsumkwe
Bijzonderheden:
De weg naar Otchaq/xai en /Xa/oba was de slechtste die we tot nu toe gehad hadden. Door de regenbuien van de laatste dagen was het een Camel Trophy-achtige rit om naar deze dorpen te komen. Het tweede dorp was echter helemaal verlaten. Een spookdorpje vol lege hutjes en schuurtjes (of misschien waren dat juist de huizen!?). Blijkbaar was de door olifanten gesloopte waterpomp nog steeds niet gemaakt en moesten de dorpelingen ergens anders verblijven. We reden verder met om de haverklap brede en onberekenbare plassen die de weg versperden en waar we soms een halve wetenschappelijke studie van moesten maken, hoe erdoor of erlangs te komen. Eén keer was een plas zo diep en de grond zo zacht dat we er met een hele grote boog omheen moesten. Dwars door en over het struikgewas en slalommend tussen bomen door. Even dreigden we ook daar vast te komen zitten, maar Tomas ‘the Driver’ wist nog net genoeg grip te vinden. Met een hels kabaal van de motor kwamen we er door heen. Ik denk dat we deze rit wel meer dan 30 liter benzine verbruikt hebben. Doordat we niet zo snel konden rijden zagen we iets meer dieren dan de andere dagen. Een jakhals stak voor ons het pad over en ook passeerden we een troep hele grote, zwarte ganzen. Zelfs een schildpad sukkelde voor onze wagen langs, maar gelukkig liep hij precies op het middenstuk van de weg en reden we zijn schildje niet plat. Jammer genoeg alleen weer wel de poep van olifanten gezien, maar weer geen één van de producenten ervan. De hele weg lang hoorden we de gekste geluiden van het rechterachterwiel komen. Vlak voordat we terug waren in Tsumkwe, werd het geluid zelfs gewoon angstaanjagend. In Tsumkwe aangekomen, bleek wel waarom; de remschijf was in 6 stukken gebroken.
Vrijdag, 30 maart 2007
Bezochte scholen: Rooidaghek PS
Afgelegde afstand: ± 330km
Reisduur: 4½ uur
Eindbestemming: Grootfontein
Bijzonderheden:
Vandaag waren we op tijd vertrokken voor de variatie. De gebroken remschijf van gisteren was eraf gehaald en we zijn gaan rijden met een remvermogen van 50%. Gelukkig reden we 90% van de weg rechtdoor en was er nauwelijks verkeer, maar de bochten van een gravelweg blijven verraderlijk. Onderweg hebben we nog kort gestopt bij de Rooidaghek PS. Ze waren nog steeds blij met de spullen. Hun derde onderwijzer was nu ook op school en wilde persé ook nog op de foto, dus speciaal voor hem de camera nog eens tevoorschijn gehaald en een schoolfoto gemaakt. Aan het eind van de ochtend waren we terug in Grootfontein en vonden we het wel genoeg voor de week. Mr. Cwi nam afscheid met bedankjes en hoopte dat we nog eens een keer zo’n tour langs zijn scholen konden maken.
“The San-People of the Nyae-Nyae Area/Tsumkwe thank the Newman-People of the Breda Area!”
Dit was dus het verslag dat 2 weken geleden bij het Newman Collega is binnengekomen. Samen met tekeningen van kinderen, een cd met foto's en een paar bedankbrieven van leraren. Ondertussen heb ik ook de tweede donatie van het Newman mogen ontvangen. Ontzettend bedankt leerlingen en leerkrachten van het Newman Collge die meegeholpen hebben met het inzamelen van dit geweldig mooie bedrag. Ik zal weer proberen jullie geld zo goed en effectief mogelijk te besteden.
Dit was het voor even, maar het is echt maar voor even, want ik beloof volgende week mijn verhaal weg te zetten over alles wat er hier speelt en afgespeeld heeft de laatste tijd.
Groeten, tot gauw,
Willem.
|
12:59 
